Güverte Lostromosu Eşi ve Kaptan Annesi Seval Ergünün

25 senedir bekliyorum

Çocukken Deniz Subayı olmasını çok istiyordum. Şimdi onu böyle beyaz üniformalar içinde her gördüğümde duygulanıyorum.

Oğlum Ana Sınıfındayken Babası Denizdeydi şimdi oğlum kaptan oldu babası hala denizde.

Bir gün geleceklerini beklemenin hasreti anlatmakla bitmez. Yaşamak lazım!

Sevgili Dümen Suyu okurları Seval Ergünün röportaj teklifimizi kabul ederek bizleri onurlandırdı. Kendisine çok teşekkür ederiz. Duygu yüklü, özlem dolu bir röportaj oldu. Kısa ve Öz.

Denizci eşlerinin, denizci ailelerinin yaşantıları her zaman birbirine örnek teşkil edecek ve güç verecektir. Gitmek her zaman kolay olanıdır.

Anılarla bomboş odalarda yalnız bırakılan, kalplerinde sevgiyle beklemenin ve yalnızlığın ağırlığını bir ömür omzunda taşıyan denizci ailelerine Allah sabır, huzur ve tez vakitte kavuşmayı nasip etsin.

Siz de hikayenizi daha çok insana ulaştırmak ve onlara bu zorlu bekleyişte destek olmak isterseniz facebook ve instagram sayfalarımızdan editörlerimizle iletişime geçebilirsiniz.

Merhaba Seval Hanım

Oğlunuzun bu mesleği tercih edeceğinde ne hissettiniz? Bu kararında ona destek oldunuz mu? Karar ailece mi verildi?

Merhabalar. Hoşgeldiniz.

Üzülmedim desem yalan olur kararında ona destek olduk tabiki çünkü Denizcilik bizde babadan olduğu için yaşadık biliyoruz ne olduğunu…

Onu ilk defa beyaz üniformalar içinde gördüğünüzde hissettiklerinizi tarif edebilirmisiniz?

Tarifi mümkün değil hayalimde vardı deniz subayı olmasını çok istiyordum şimdi uniformasiyla kaptan olduğunu görmek ve bunun duygu yoğunluğu anlatılmaz..

Onur mezun olduğunda Babamız seferdeydi.. Nasıl anlatılır? siz anlayın artık o anki duygu yoğunluğunu..

 

Bir denizci eşi olmanın ne gibi zorlukları vardır?

Zorlukları var tabikide ama ben eşimi tanımadan öncede eşim denizciydi başta çok anlamadım ben kalabalık bir aileden gelip birden yalnız kalmak oğlum ana sınıfında baba denizde şimdi oğlum kaptan baba yine denizde birde tek çocuk özlem dolu günler derken birde bekleyiş geleceğini bilmek gün saymak anlatılmaz yaşamak lazım diyorum

Oğlunuzu özlediğiniz halde ona ulaşamadığınız oldu mu? Denizcilik mesleğinin para karşılığında hayatının en güzel günlerini demir hapishanelere satmak olduğunu düşünen bir kesim var. Oğlunuzun da böyle düşündüğünü bilseydiniz onu bu mesleği tercih etmeden önce durdururmuydunuz?

Az önce bahsettigim gibi tek çocuk olduğu için oğlum stajda uzun süreli oldu. Sıkıntı yaşamadım tabiikide. teknolojide ileri olunca öncelikle bizim öyle bir sorunumuz olmadı.

Para konusu hapishane falan bizde bu tür konuşmalar geçmez. Oğlum istemeseydi olmazdı zaten o istedi bizde destek olduk.

 

Düşüncesi bu şekilde olsaydı tabikide anlatilirdi hesapsız harcama bana göre heryerde harcanir banada söyleniyor bol para diye ama derler ya denizcinin parası pul karısı dul diye aslında oyle degil özlem hasret para ikinci planda kalıyor

Şimdiki gençler bizim gibi bekler mi? 25 senedir bekliyorum

Oğlumu eşi beklermi bilmiyorum yaşayıp görmek lazım bizler sabırla bekliyoruz ama ben en çok oğlumun mesleginden biriyle olmasını isterim birbirlerini daha iyi anlamları için hayat insana farklı farklı günler gösteriyor ben bir Güverte lostromosu eşi ve de kaptan annesi olarak çok şey yaşadım. Hasret, zorluk, özlem.. Adını ne koyarsanız koyun !

Biz hayatimizdan memnunuz biz denizi seviyoruz

Denizci eşlerine kardeşlerimize sağlıkla kavuşmak dilegiyle.

Ana Sayfaya Dön

 

Benzer yazılar

Yanıt verin.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir