Her yerde dolaşan ucuz cümleler, hayran olunan beyaz üniformalar türlü türlü çapkınlık hikayeleri

Her yerde dolaşan ucuz cümleler, çok hayran olunan beyaz üniformalar, türlü türlü çapkınlık hikayeleri işte benim için bu kadarcıktı denizcilik.

Merhaba benim ismim uzuuuun uzun Zeliha Ceren Dağdeviren tıp fakültesi dönem 5 öğrencisiyim aynı zamanda okulun tatlı ünvanı ile birlikte çiçeği burnunda bir stajyer doktorum 🙂 23 yaşındayım.

Sağlıkçı bir aileden geliyorum. Yani anlayacağınız denizcilikle yakından uzaktan alakam yok, yoktu. Ta ki 4 yıl öncesine kadar.

Lise zamanlarımdan bildiğim, pek de tanımadığım bi arkadaş okuyordu benim için sadece “denizcilik” zordu, giden gelmiyordu, parası iyiydi bir de her limanda sevgilileri vardı falan filan.

Her yerde dolaşan ucuz cümleler, çok hayran olunan beyaz üniformalar, türlü türlü çapkınlık hikayeleri işte benim için bu kadarcıktı denizcilik.

İşte o çok da tanımadığım lise zamanlarından bildiğim benden bir yaş büyük o arkadaş biraz biraz ilgilenmeye başlayınca benimle ben de bu konularla alakadar oldum.

Dedim bu işler nasıl sen gideceksin dönmeyeceksin falan. Değilmiş öyle dönüyorlarmış, sabredene dönüyorlarmış. Sabır lazımmış, aşık olmak lazımmış, direnmek lazımmış tek başına iki kişi yaşamak lazımmış. Bazen ağlaya sızlaya bazen güle oynaya öğrendim bunları.

Sonra bir de baktım ben de o “bekleyenlerden” oluvermişim. Bir de baktım biz çok kalabalıkmışız. Biz kocaman bir aileymişiz aslında biz deniz kadarmışız. Sarıldım ben de o deniz ailesine. Tutunuyoruz birbirimize. Hala çok zor, bence alışılmıyor bu duruma. Ama bana sorarsanız ben zaten alışmak istemiyorum. İnsan birinin yokluğuna alışmamalı.

Hasretle bekliyorum her bir deniz ailesi ferdi gibi. Beklerken büyüyorum, öğreniyorum ikimiz için planlar yapıp onun için de yaşıyorum ben. Asla kendimi şanssız görmüyorum. O kocaman kalbi bekliyorum. Düşünsenize bir okyanus var ortasında bir kalp, sizin için atıyor.

En uzun ayrılığımız şu an yaşanıyor çok tecrübemiz yok aslında 4 buçuk ay oldu başlarda çok bocaladık ikimiz de ama her şey iyiye gidecek. Bitiyor çok az kaldı hep birlikte gün sayıyoruz kimi karada kimi denizde olan sevdiklerimizle.

Ben bu aileye 18 yaşında dahil oldum çok küçüktüm. Bildiğim 3 cümle falan vardı çapkınlıklar, gidip gelmemeler, çok para. Sonra gördüm ki hayatlarını koyuyorlar ortaya bunun bir karşılığı bir ücreti bir fiyatı yok bence ben olduğunu düşünmüyorum.

Çünkü eğer bu sadece maaş karşılığı bir iş olsaydı akşam eve gelirlerdi değil mi? Bekliyoruz eve gelmiyorlar her akşam 🙂 Sonra gördüm ki biz nasıl bekliyorsak onları onlar da hasretle bize kavuşacakları günlere saat sayıyorlar dakika sayıyorlar. Aşıksan dünyanın bir ucundakini bekleyecek kadar delisin. Deliler, deliyiz.

Ben tecrübe ettim geliyorlar, oyle güzel kavuşuyoruz ki biz görmenizi isterdim. O havaalanındaki son dakikaların heyecanını size anlatamam. Geliyorlar, beklersek geliyorlar. Yani bu efsanelerin efsane olduğunun en güzel kanıtı biziz buradayız işte o adamları bekliyoruz sonra kavuşuyoruz, öyle güzel ki.

Tabi ki evlenme planlarımız var, denizdekileri toplayabilirsek yapacağız bir şeyler az kaldı bakalım 🙂  Evlenince yapacağımız en büyük çılgınlık birlikte gemiye çıkmak olacak şimdiden harika planlarımız var, umarım hepsini birer birer gerçekleştireceğiz. Şimdilik bunu hayata geçirmiş abi ablalarımızı izliyoruz , muhteşemler ! 🙂

Çocuğumun mesleğine müdehale edeceğimi hiç düşünmüyorum, görüp karar verecek. Ne isterse arkasında olmak isterim. Ancak bu cümleleri 23 yaşındayken kuruyorum umarım 40ımda da aynı şekilde düşünürüm 🙂

Zeliha Ceren Dağdeviren

Ana Sayfaya Dön

Benzer yazılar

Yanıt verin.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir